Dag lieve mensen,
Time flies when you're having fun. Nou, deze maand is omgevlogen. Echt, zo ontzettend snel gegaan. En wat heb ik geboft, wat heb ik het goed gehad op Mto Moyoni. 't Is drommels mooi geweest.
Uiteraard hebben we afgelopen woensdag Ingrid opnieuw verwelkomd op het centrum. Heerlijk om ook haar nog even terug te zien. Ze had heel veel te vertellen over het Fatherheart Forum waar zij, Winette en Hanneke naar toe geweest zijn. Ongetwijfeld komt daarover meer nieuws in de MM nieuwsbrief.
Donderdag en vrijdag stonden in het teken van afscheid nemen. En wie mij een beetje kent, weet dat dat gepaard gaat met af en toe een traantje. En... zelfs af en toe een wolkbreuk, want de laatste restjes van het regenseizoen werden op ons losgelaten.
In de stromende regen heb ik afscheid genomen van Damalie, Peter, Emma, Robert, Jacintha, Lydia, Moses, Jackson, Joyce, Lucy, John en Ritah. En uiteraard van Ingrid en Sniffie en Droppie, mijn twee pleeghondjes. En ik mis ze nu al.
Ook in de stromende regel, slip-slidend naar de geasfalteerde weg, met Godfrey naar Entebbe airport gereden. En ruim op tijd (voordeel, dan kan Godfrey ook nog terug naar Jinja) was ik ter plekke. Ik kon meteen mijn bagage incheken en daarna op weg naar de giftshops. Nog wat dollars kwijtgeraakt aan leuke boeken en een portie lekkere patat. Maar niet zo lekker als de patat van Ritah...
Gewacht, gelezen, geluisterd naar Ruth Fazal (schitterend!) en op tijd de lucht in, op tijd geland en dank zij Peter en Anita heerlijk vlot naar Stiens.
Om nou te zeggen: zalig om thuis te zijn.... nee. Eerlijk is eerlijk, nog even niet. Een lieve vriendin met ervaring, zegt dat je lijf wel terug kan zijn in Nederland, maar je hart blijft nog even in Afrika achter. En daar heeft ze gelijk in.
Maar het zal beslist weer wennen. Het zal wel moeten :-)))).
Dank allemaal voor jullie meeleven, mailtjes, reacties, sms-jes. Het was heerlijk om af en toe wat van jullie te horen. Dank jullie wel.
Mei 'n protte seine en soenens!
Mazzel tov
Shalom!
Yvonne
91
zaterdag 5 juli 2008
dinsdag 1 juli 2008
... er is een tijd van gaan
Wazoezodje! Oftewel goeiemorgen!
Onvermijdelijk, maar het moment van afscheid nadert. Nog ruim twee dagen en dan verruil ik het Oegandese weer voor het Nederlandse klimaat. En mensen, mensen wat heb ik genoten. Nog is de koek niet op. Vanmiddag gaan we nog appeltaart bakken, morgen ga ik Jinja in om mijn bieb-werk helemaal af te maken: kopietjes van alle lijsten en dat in alle infomappen in de banda's leggen.
Uit vorige berichten konden jullie lezen hoe vredig het hier is. En wat is dat zalig om te ondergaan. De laatste paar dagen ben ik regelmatig op de trampoline te vinden, zo tegen vijf uur 's middags als de zon wat minder fel is. Dan lig ik na te denken over mijn leven, mijn werk, mijn toekomst. Dromen over... (ja, dat blijven nog even puntjes).
Morgen komt Ingrid terug uit Nederland. Dan zit haar verlof er weer op. We zijn allemaal hard aan het werk om het centrum tiptop te maken. En het is geweldig om te zien hoe toegewijd iedereen werkt. Peter en Robert zijn heel hard bezig om een prachtig wandelpad op het schiereiland aan te leggen. Regelmatig ga ik even kijken en het is een enorme klus om zand en cement van boven bij de ingang helemaal naar beneden te rijden met een kruiwagen. En met Nijlwater wordt cement gemaakt om het pad te metselen. Bovenop komt een geweldige plek om na te denken en uit te kijken over de Nijl.
Snif, de Niledog, komt druipend binnenlopen in het kantoor en wil even aandacht. Heerlijk alles weer nat en rood gekleurd.
Droppie is heel anders, heeft een hekel aan natte pootjes en ze ligt het liefst op het gras te slapen. Allebei houden ze van dogsticks en die krijgen ze 's avonds als ik ze naar John, de askari breng. Helaas is de zak bijna leeg, dus dan houdt dat feest ook op.
Een ding is zeker, ik zal die twee woeffies best gaan missen, en uiteraard niet alleen hen.
Nog veel meer ga ik de mensen hier missen. Wat hebben ze een goed hart en wat werken ze hard voor het centrum en wat hebben we een lol gehad. Gistermiddag gingen we met z'n allen een sapje drinken bij Gately on the Nile, een prachtige plek aan de oevers van de Nijl (maar haalt het niet bij MM) en onderweg hebben we zo gelachen.
Iedere morgen mocht ik bij het ochtendgebed van hun zijn en meedoen. Helemaal geweldig.
Er is een tijd van komen en er is een tijd van gaan. En dat is goed. Terug naar Nederland en lekker aan de slag. Maar... zover is het nog niet. Ik ga eerst nog even heerlijk genieten van alle goeds en liefde van de mensen hier.
Ik wens jullie God's zegen!
Heel veel liefs,
Yvonne
313
Onvermijdelijk, maar het moment van afscheid nadert. Nog ruim twee dagen en dan verruil ik het Oegandese weer voor het Nederlandse klimaat. En mensen, mensen wat heb ik genoten. Nog is de koek niet op. Vanmiddag gaan we nog appeltaart bakken, morgen ga ik Jinja in om mijn bieb-werk helemaal af te maken: kopietjes van alle lijsten en dat in alle infomappen in de banda's leggen.
Uit vorige berichten konden jullie lezen hoe vredig het hier is. En wat is dat zalig om te ondergaan. De laatste paar dagen ben ik regelmatig op de trampoline te vinden, zo tegen vijf uur 's middags als de zon wat minder fel is. Dan lig ik na te denken over mijn leven, mijn werk, mijn toekomst. Dromen over... (ja, dat blijven nog even puntjes).
Morgen komt Ingrid terug uit Nederland. Dan zit haar verlof er weer op. We zijn allemaal hard aan het werk om het centrum tiptop te maken. En het is geweldig om te zien hoe toegewijd iedereen werkt. Peter en Robert zijn heel hard bezig om een prachtig wandelpad op het schiereiland aan te leggen. Regelmatig ga ik even kijken en het is een enorme klus om zand en cement van boven bij de ingang helemaal naar beneden te rijden met een kruiwagen. En met Nijlwater wordt cement gemaakt om het pad te metselen. Bovenop komt een geweldige plek om na te denken en uit te kijken over de Nijl.
Snif, de Niledog, komt druipend binnenlopen in het kantoor en wil even aandacht. Heerlijk alles weer nat en rood gekleurd.
Droppie is heel anders, heeft een hekel aan natte pootjes en ze ligt het liefst op het gras te slapen. Allebei houden ze van dogsticks en die krijgen ze 's avonds als ik ze naar John, de askari breng. Helaas is de zak bijna leeg, dus dan houdt dat feest ook op.
Een ding is zeker, ik zal die twee woeffies best gaan missen, en uiteraard niet alleen hen.
Nog veel meer ga ik de mensen hier missen. Wat hebben ze een goed hart en wat werken ze hard voor het centrum en wat hebben we een lol gehad. Gistermiddag gingen we met z'n allen een sapje drinken bij Gately on the Nile, een prachtige plek aan de oevers van de Nijl (maar haalt het niet bij MM) en onderweg hebben we zo gelachen.
Iedere morgen mocht ik bij het ochtendgebed van hun zijn en meedoen. Helemaal geweldig.
Er is een tijd van komen en er is een tijd van gaan. En dat is goed. Terug naar Nederland en lekker aan de slag. Maar... zover is het nog niet. Ik ga eerst nog even heerlijk genieten van alle goeds en liefde van de mensen hier.
Ik wens jullie God's zegen!
Heel veel liefs,
Yvonne
313
donderdag 26 juni 2008
Cinnamon rolls en hippo footprints....
Hi guys,
Weer even een brichtje uit Mto Moyoni, of liever gezegd, vanaf de Jinja Golf Club, voor al de golfers onder ons. Nou ken ik maar weinig regels die met golf te maken hebben, maar bij de golf club in Jinja hebben ze wel een hele leuke:
"On the green: if a hippo footmark interferes with the lie of the ball, or the line of put, the ball may be lifted and placed not near the hole, on the ground that avoids these conditions."
Grappig toch?
En dan nu de cinnamon rolls: men neme brooddeeg, rolle dat uit en strooie over de gehele lap een mengsel van suiker en kaneel. Vervolgens wordt de lap stevig opgerold en in de oven geplaatst voor de normale baktijd van het brood. Het resultaat... okee, we moeten nog zoeken naar de juiste hoeveelheid gist ten opzichte van de hoeveelheid bloem en zo, maar de eerste bakresultaten zijn veelbelovend.
Mocht iemand een goed recept voor basis brooddeeg hebben, dan houden we ons hier zeer aanbevolen (svp even naar yvonnevanmeeuwen@hotmail.com sturen). Dank!!!!
Vanmiddag krijg ik mijn zoveelste (ik ben de tel kwijt) tennisles alweer, ditmaal van Ronny, de leraar van Winette. Hij is een goeie die in het Davisteam van Oeganda heeft gespeeld. Hij geeft ook zwemles en golfles en hij kan aardig zingen. Een hele getalenteerde knul. En van hem heb ik les. Geinig toch?
Okidokie, dat is het voor nu. Vandaag weer vlijtig aan de slag met de bieb en vanmiddag wacht de trampoline op me!
Lieve allemaal,
Vaya con Dios,
Yvonne
239
Weer even een brichtje uit Mto Moyoni, of liever gezegd, vanaf de Jinja Golf Club, voor al de golfers onder ons. Nou ken ik maar weinig regels die met golf te maken hebben, maar bij de golf club in Jinja hebben ze wel een hele leuke:
"On the green: if a hippo footmark interferes with the lie of the ball, or the line of put, the ball may be lifted and placed not near the hole, on the ground that avoids these conditions."
Grappig toch?
En dan nu de cinnamon rolls: men neme brooddeeg, rolle dat uit en strooie over de gehele lap een mengsel van suiker en kaneel. Vervolgens wordt de lap stevig opgerold en in de oven geplaatst voor de normale baktijd van het brood. Het resultaat... okee, we moeten nog zoeken naar de juiste hoeveelheid gist ten opzichte van de hoeveelheid bloem en zo, maar de eerste bakresultaten zijn veelbelovend.
Mocht iemand een goed recept voor basis brooddeeg hebben, dan houden we ons hier zeer aanbevolen (svp even naar yvonnevanmeeuwen@hotmail.com sturen). Dank!!!!
Vanmiddag krijg ik mijn zoveelste (ik ben de tel kwijt) tennisles alweer, ditmaal van Ronny, de leraar van Winette. Hij is een goeie die in het Davisteam van Oeganda heeft gespeeld. Hij geeft ook zwemles en golfles en hij kan aardig zingen. Een hele getalenteerde knul. En van hem heb ik les. Geinig toch?
Okidokie, dat is het voor nu. Vandaag weer vlijtig aan de slag met de bieb en vanmiddag wacht de trampoline op me!
Lieve allemaal,
Vaya con Dios,
Yvonne
239
dinsdag 24 juni 2008
Je hoort ze wel, maar je ziet ze niet
Vanaf de eerste avond dat ik hier naar bed ga ligt er in mijn kamer een snurkende man. Of het nu in Ingrid's of Winette's huis is, dat doet er niet toe. Ben ik er, dan is hij er ook. Met zo'n diepe tevreden ronk begeleid hij me naar dromenland. Ik heb zelfs al 's een keertje onder mijn bed gekeken om te kijken oftie, mijn snurker, daar lag, maar nee.
Toch maar 's aan Winette gevraagd. Nee, zei ze, dat is een dier. Oh... was mijn reactie.
Het volgende beest dat mijn aandacht trok was een "krabbende poot". Jullie kennen het vast wel, het geluid van een hond die niet alleen is. Ik dacht eerst dat Snif of Droppie voor mijn slaapkamerdeur zaten te krabben, maar ook hier was ik helemaal fout: ook een dier.
In een iets grotere kring is mijn 'pinpaspiet' al bekend. Deze vogel zingt alleen als de zon schijnt. Dus vandaag zwijgt ze, want er is erg veel bewolking.
Mijn nieuwste aanwinst is de aapvogel. Een geweldig dier om naar te kijken (ja, deze kan ik wel zien), maar z'n geluid is nog mooier: het schreeuwen van een aap. Verwarrend allemaal.
Gelukkig is een hond een hond en een aap een aap.
Over honden gesproken: Voor de oktober-MM-gangers welbekend: Tiger. De bruine hond van de buren. Een beetje een weeshondje, bedelend om liefde, maar dit lang niet altijd krijgend. Och och, arme Tiger was vanmorgen in een scherp voorwerp gestapt. Bloeden... ach, dat arme dier. Dus de dierenarts gebeld en samen met David, de eigenaar van Tiger, het dier beetgehouden terwijl hij verdoofd en gehecht werd. Nu ligt Tiger bij te komen en mag 10 dagen niet aan de hechtingen komen. En David mag zelf de hechtingen verwijderen...
Gisteren ben ik met Ritah inkopen gaan doen voor MM. Dat gaat als volgt: eerst met de bodda naar de Nijl. Dan opgepropt in een minibusje naar de markt. Alle inkopen doen en vervolgens Godfrey bellen om ons op te halen en weer bij MM af te zetten.
Ook de markt in Jinja is een belevenis. Kampala is veel drukker, benauwder, alles dicht op elkaar, terwijl er in Jinja wat meer lucht en leven is. Mensen zijn druk bezig om alle produkten zo voordelig mogelijk uit te stallen om toch maar een klant te winnen. En wij hadden het e.e.a. nodig. Want voor 10 mensen iedere dag een lunch koken... nou, dan gaat er nog wel 's een aardappeltje doorheen.
Als Nederlandse bijdrage heb ik hachee gekookt. Bij een kraampje op de markt rundvlees gehaald. Tjonge, dat ziet er toch iets anders uit dan bij de slager in Stiens... En daarna zo goed en zo kwaad als het ging rondom het vet gesneden om lekkere rundvleesreepjes te maken. En het is prima gelukt. Volgende week ga ik tomatensoep maken en appeltaart. (kan dat trouwens met Granny's? er zijn hier geen golden delicious of andere appels voor handen).
Morgen ga ik weer zwemles geven aan kinderen van de Internationale school. Afgelopen zondag was het de beurt aan lokale kinderen. En we hebben echt lol gehad. Ik herkende zo veel van 'mijn' eigen kinderen van de zwemclub. Dezelfde gretigheid om elkaar te verslaan. En lachen, pret hebben. Daar gaat het om.
En ik... ik geniet hier iedere dag van 's morgens vroeg (nou... niet als Snif om 05.00 uur onraad ruikt) tot 's avonds het licht uitgaat. Ik werk van 8 tot 4 aan de bieb en na vier uur zoek ik de trampoline op om daar na te denken over uiteenlopende zaken.
De rust, de vogels, de geur van versgemaaid gras, en... laat ik het vooral niet vergeten: het ruisen van de Nijl. Zo goed!
Echt proberen om in de rust te komen en stil te worden. En dat lukt me nog steeds niet zo goed.
Okee, over tot de orde van de dag. Op zoek naar de hondebrokken en nog even klussen aan de bieb.
Lieve allemaal, ik houd van jullie. Pas goed op jezelf en op elkaar.
Zijn zegen toegewenst.
Yvonne
885
Toch maar 's aan Winette gevraagd. Nee, zei ze, dat is een dier. Oh... was mijn reactie.
Het volgende beest dat mijn aandacht trok was een "krabbende poot". Jullie kennen het vast wel, het geluid van een hond die niet alleen is. Ik dacht eerst dat Snif of Droppie voor mijn slaapkamerdeur zaten te krabben, maar ook hier was ik helemaal fout: ook een dier.
In een iets grotere kring is mijn 'pinpaspiet' al bekend. Deze vogel zingt alleen als de zon schijnt. Dus vandaag zwijgt ze, want er is erg veel bewolking.
Mijn nieuwste aanwinst is de aapvogel. Een geweldig dier om naar te kijken (ja, deze kan ik wel zien), maar z'n geluid is nog mooier: het schreeuwen van een aap. Verwarrend allemaal.
Gelukkig is een hond een hond en een aap een aap.
Over honden gesproken: Voor de oktober-MM-gangers welbekend: Tiger. De bruine hond van de buren. Een beetje een weeshondje, bedelend om liefde, maar dit lang niet altijd krijgend. Och och, arme Tiger was vanmorgen in een scherp voorwerp gestapt. Bloeden... ach, dat arme dier. Dus de dierenarts gebeld en samen met David, de eigenaar van Tiger, het dier beetgehouden terwijl hij verdoofd en gehecht werd. Nu ligt Tiger bij te komen en mag 10 dagen niet aan de hechtingen komen. En David mag zelf de hechtingen verwijderen...
Gisteren ben ik met Ritah inkopen gaan doen voor MM. Dat gaat als volgt: eerst met de bodda naar de Nijl. Dan opgepropt in een minibusje naar de markt. Alle inkopen doen en vervolgens Godfrey bellen om ons op te halen en weer bij MM af te zetten.
Ook de markt in Jinja is een belevenis. Kampala is veel drukker, benauwder, alles dicht op elkaar, terwijl er in Jinja wat meer lucht en leven is. Mensen zijn druk bezig om alle produkten zo voordelig mogelijk uit te stallen om toch maar een klant te winnen. En wij hadden het e.e.a. nodig. Want voor 10 mensen iedere dag een lunch koken... nou, dan gaat er nog wel 's een aardappeltje doorheen.
Als Nederlandse bijdrage heb ik hachee gekookt. Bij een kraampje op de markt rundvlees gehaald. Tjonge, dat ziet er toch iets anders uit dan bij de slager in Stiens... En daarna zo goed en zo kwaad als het ging rondom het vet gesneden om lekkere rundvleesreepjes te maken. En het is prima gelukt. Volgende week ga ik tomatensoep maken en appeltaart. (kan dat trouwens met Granny's? er zijn hier geen golden delicious of andere appels voor handen).
Morgen ga ik weer zwemles geven aan kinderen van de Internationale school. Afgelopen zondag was het de beurt aan lokale kinderen. En we hebben echt lol gehad. Ik herkende zo veel van 'mijn' eigen kinderen van de zwemclub. Dezelfde gretigheid om elkaar te verslaan. En lachen, pret hebben. Daar gaat het om.
En ik... ik geniet hier iedere dag van 's morgens vroeg (nou... niet als Snif om 05.00 uur onraad ruikt) tot 's avonds het licht uitgaat. Ik werk van 8 tot 4 aan de bieb en na vier uur zoek ik de trampoline op om daar na te denken over uiteenlopende zaken.
De rust, de vogels, de geur van versgemaaid gras, en... laat ik het vooral niet vergeten: het ruisen van de Nijl. Zo goed!
Echt proberen om in de rust te komen en stil te worden. En dat lukt me nog steeds niet zo goed.
Okee, over tot de orde van de dag. Op zoek naar de hondebrokken en nog even klussen aan de bieb.
Lieve allemaal, ik houd van jullie. Pas goed op jezelf en op elkaar.
Zijn zegen toegewenst.
Yvonne
885
donderdag 19 juni 2008
Bodda Bodda
Dag lieve lezers!
Alweer vijf dagen geleden dat ik voor het laatst wat van me heb laten horen. Maar ja, dat komt omdat ik het nogal druk heb/ben... En het is best moeilijk om 'in de rust' te komen.
Er zitten momenten bij dat ik heerlijk in de tuin met mijn mp3 speler zalig op een matje in de schaduw lig. Oh, wat staan er prachtige nummers op (dank je wel Andre).
Winette was de afgelopen dagen druk bezig om alles af te ronden en goed achter te laten voor haar verlof van twee maanden, maar er was toch ook nog tijd voor een potje tennis en een bezoek aan een fantastisch zwembad met uitzicht op Bujagali Falls. Enorm indrukwekkende stroomversnellingen en watervallen. We hebben genoten van heerlijke gebakken aardappeltjes, sticky toffee cake en een pot lekkere koffie. De zon kwam er ook nog even bij, dus we lagen vurrukkulluk op twee luie ligstoelen. Zalig vakantiegevoel.
Maar ook het moment van afscheid van Winette naderde. En ik kan daar niet zo goed tegen, afscheidnemen. Maar goed, we zien elkaar weer op Schiermonnikoog en in Bolsward!
Woensdagmiddag heb ik voor het eerst van mijn leven achter op een brommer gezeten, een bodda bodda. Een stoere man voorop, met een dikke jas aan, met bontkraag. GAAF! Hij bracht me (slow slow) naar het zwembad, waar ik zou gaan kijken hoe onze tennisleraren ook zwemles geven. Maar ja, het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Binnen tien minuten stond ik weer "lang lang" te roepen en alles voor te doen op de badrand. Leergierig dat ze zijn. Gelukkig vertalen Ibra en Ronnie alles wat ik zeg, want mijn Luganda is natuurlijk afwezig. Anyway, ik heb staan genieten. En ik geloof de jongens ook. A.s. zondagmiddag ga ik weer aan de slag.
Tennisles vijf volgde aansluitend aan de zwemles. De rollen omgekeerd. Ik moet weer luisteren naar Ibra die mij tennisles geeft. En het gaat echt al een beetje, behalve de backhand, dat vind ik moeilijk, maar ja, dat mag ook nog wel bij les vijf...
Thuisgekomen was ik heel benieuwd hoe het met Snif en Drop zou gaan. Zouden ze WInette al gaan missen? Helaas Winette, ze zijn na het eten lekker gaan liggen slapen. Snurken! En ze hebben 's nachts zo goed opgepast. Wel een beetje geblaft, maar dat heb ik niet gehoord. Ik heb zo heerlijk geslapen.
Vandaag (donderdag) ben ik met Rita naar Kampala gegaan. Eerst met een bodda bodda naar het busstation in Jinja en daarna met een coach (geweldig!!! zou nooit toegestaan worden op de Nederlandse wegen) naar Kampala gereden. Onze boodschappen gedaan en daarna een markt bezocht! Ik heb mijn ogen uitgekeken. Rita was op zoek naar schoenen en ik naar laurierblad en kruidnagel, want ik ga hier hachee en tomatensoep koken. Een markt, er zijn geen woorden voor om te beschrijven: kleuren, geuren, mensen, kleuters die mzungu en mannen die van allerlei onverstaanbare dingen roepen. Alles, alles is er te koop. Ik kijk mijn ogen uit en vergeet gewoon foto's te maken. Dit zit in mijn hart.
ROnd drie uur terug op Mto Moyoni. Oh, wat is het hier toch prachtig en vredig. Maar ja, de blog'plicht' roept.
Ik heb al bijna 100 foto's maar nog steeds geen idee hoe ik ze plaats. Nou ja, het zijn veelal dezelfde plaatjes als vorig jaar... (zonsopgang, Nijl, Nijl, nog meer Nijl, de honden...)
Lieve mensen, ik stop ermee. Ik ga nog even aan de bieb werken, want die wacht op een beetje orde. Hup Holland hup. Hier hoef je maar te roepen dat je van "orange" bent en mensen beginnen meteen te vertellen hoe goed ze spelen. Ik geloof het graag.
Love you all!
Yvonne
54
Alweer vijf dagen geleden dat ik voor het laatst wat van me heb laten horen. Maar ja, dat komt omdat ik het nogal druk heb/ben... En het is best moeilijk om 'in de rust' te komen.
Er zitten momenten bij dat ik heerlijk in de tuin met mijn mp3 speler zalig op een matje in de schaduw lig. Oh, wat staan er prachtige nummers op (dank je wel Andre).
Winette was de afgelopen dagen druk bezig om alles af te ronden en goed achter te laten voor haar verlof van twee maanden, maar er was toch ook nog tijd voor een potje tennis en een bezoek aan een fantastisch zwembad met uitzicht op Bujagali Falls. Enorm indrukwekkende stroomversnellingen en watervallen. We hebben genoten van heerlijke gebakken aardappeltjes, sticky toffee cake en een pot lekkere koffie. De zon kwam er ook nog even bij, dus we lagen vurrukkulluk op twee luie ligstoelen. Zalig vakantiegevoel.
Maar ook het moment van afscheid van Winette naderde. En ik kan daar niet zo goed tegen, afscheidnemen. Maar goed, we zien elkaar weer op Schiermonnikoog en in Bolsward!
Woensdagmiddag heb ik voor het eerst van mijn leven achter op een brommer gezeten, een bodda bodda. Een stoere man voorop, met een dikke jas aan, met bontkraag. GAAF! Hij bracht me (slow slow) naar het zwembad, waar ik zou gaan kijken hoe onze tennisleraren ook zwemles geven. Maar ja, het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Binnen tien minuten stond ik weer "lang lang" te roepen en alles voor te doen op de badrand. Leergierig dat ze zijn. Gelukkig vertalen Ibra en Ronnie alles wat ik zeg, want mijn Luganda is natuurlijk afwezig. Anyway, ik heb staan genieten. En ik geloof de jongens ook. A.s. zondagmiddag ga ik weer aan de slag.
Tennisles vijf volgde aansluitend aan de zwemles. De rollen omgekeerd. Ik moet weer luisteren naar Ibra die mij tennisles geeft. En het gaat echt al een beetje, behalve de backhand, dat vind ik moeilijk, maar ja, dat mag ook nog wel bij les vijf...
Thuisgekomen was ik heel benieuwd hoe het met Snif en Drop zou gaan. Zouden ze WInette al gaan missen? Helaas Winette, ze zijn na het eten lekker gaan liggen slapen. Snurken! En ze hebben 's nachts zo goed opgepast. Wel een beetje geblaft, maar dat heb ik niet gehoord. Ik heb zo heerlijk geslapen.
Vandaag (donderdag) ben ik met Rita naar Kampala gegaan. Eerst met een bodda bodda naar het busstation in Jinja en daarna met een coach (geweldig!!! zou nooit toegestaan worden op de Nederlandse wegen) naar Kampala gereden. Onze boodschappen gedaan en daarna een markt bezocht! Ik heb mijn ogen uitgekeken. Rita was op zoek naar schoenen en ik naar laurierblad en kruidnagel, want ik ga hier hachee en tomatensoep koken. Een markt, er zijn geen woorden voor om te beschrijven: kleuren, geuren, mensen, kleuters die mzungu en mannen die van allerlei onverstaanbare dingen roepen. Alles, alles is er te koop. Ik kijk mijn ogen uit en vergeet gewoon foto's te maken. Dit zit in mijn hart.
ROnd drie uur terug op Mto Moyoni. Oh, wat is het hier toch prachtig en vredig. Maar ja, de blog'plicht' roept.
Ik heb al bijna 100 foto's maar nog steeds geen idee hoe ik ze plaats. Nou ja, het zijn veelal dezelfde plaatjes als vorig jaar... (zonsopgang, Nijl, Nijl, nog meer Nijl, de honden...)
Lieve mensen, ik stop ermee. Ik ga nog even aan de bieb werken, want die wacht op een beetje orde. Hup Holland hup. Hier hoef je maar te roepen dat je van "orange" bent en mensen beginnen meteen te vertellen hoe goed ze spelen. Ik geloof het graag.
Love you all!
Yvonne
54
zaterdag 14 juni 2008
Tennisles
Goedezaterdagmiddag allemaal,
Gaat het goed met jullie? Hier is het zo goed. Ik heb al mijn tweede tennisles achter de rug. Mijn trainer heet Ibra en hij heeft gelukkig heel veel geduld. Hier en daar zitten spieren waar ik het bestaan niet van wist en ik zou wel een rondje fysio kunnen gebruiken...
A.s. woensdagmiddag ga ik voor het eerst kijken bij een lokaal zwembad waar onze tennisleraren ook zwemles geven aan schoolkinderen. En misschien kunnen we wat kennis uitwisselen. Het lijkt me heel leuk om te kijken hoe zij les geven en hoe ' wij' het doen.
Verder ben ik eergisteren begonnen met het registreren van alle boeken van de bieb. Het is zo verleidelijk om te stoppen met werken en te gaan lezen. Er zijn zoveel heerlijke boeken om in te neuzen over zoveel goeie onderwerpen.
Goed, maar een kort blogje dit keer. Snif en Drop en Tiger staan klaar voor een rondje wasbeurt in de Nijl... dus omkleden en lekker sjoepen...
Love you all!
Yvonne
Gaat het goed met jullie? Hier is het zo goed. Ik heb al mijn tweede tennisles achter de rug. Mijn trainer heet Ibra en hij heeft gelukkig heel veel geduld. Hier en daar zitten spieren waar ik het bestaan niet van wist en ik zou wel een rondje fysio kunnen gebruiken...
A.s. woensdagmiddag ga ik voor het eerst kijken bij een lokaal zwembad waar onze tennisleraren ook zwemles geven aan schoolkinderen. En misschien kunnen we wat kennis uitwisselen. Het lijkt me heel leuk om te kijken hoe zij les geven en hoe ' wij' het doen.
Verder ben ik eergisteren begonnen met het registreren van alle boeken van de bieb. Het is zo verleidelijk om te stoppen met werken en te gaan lezen. Er zijn zoveel heerlijke boeken om in te neuzen over zoveel goeie onderwerpen.
Goed, maar een kort blogje dit keer. Snif en Drop en Tiger staan klaar voor een rondje wasbeurt in de Nijl... dus omkleden en lekker sjoepen...
Love you all!
Yvonne
dinsdag 10 juni 2008
De start is meer dan goed
Dag lieve allemaal,
Heerlijk op tijd op Schiphol dankzij Ruurd en Julia om vervolgens dank zij een upgrade naar business class uiterst luxe en zeer verwend naar Entebbe te vliegen. Daar stond de taxi klaar om me naar het guesthouse te brengen. Heerlijk geslapen in een queensize bed en de volgende ochtend stond Godfrey om 09.00 uur op de stoep voor drie uurtjes rijden naar Njeru. Wat een andere omgeving dan Stiens-Meppel. Omdat het regenseizoen is, zijn mensen overal hard aan het werk om de wegen en de waterafvoeren goed te houden. Maar tjonge jonge, da's hard werken.
Enfin, om kwart over twaalf gaan de donkerrode deuren open en ben ik 'home away from home'. Het is een beetje thuiskomen. Ritah, Peter, Joyce. Het is zo goed om ze weer te zien. En helemaal goed om Winette en de honden terug te zien. Het is ' maar' negen maanden geleden dat ik, samen met de hele groep, op Mto was, maar ik ben blij om terug te zijn.
De rest van zaterdag en zondag doen we het rustig aan. Ik slaap veel en kom lekker bij. Maandagmorgen gaat Winette weer aan het werk en ik ga ook even in het kantoor kijken. Jammergenoeg regent het veel, dus kunnen we niet buiten zitten, maar... ach. Binnen zit het ook prima. Maandagmiddag ben ik in de keuken als de staf eiergerechten voor het ontbijt oefent en werkwijzes aan elkaar laat zien. Leuk. Ik leer gepocheerde eieren maken en we eten gezellig met elkaar het resultaat op.
Daarna ga ik mee als ballenmeisje bij Winette's tennisles en ik besluit ook les te nemen de komende weken. We hebben nog meer leuke plannen, maar daarover later meer.
Ook heb ik mijn eerste close encounter met de monitor lizard. Een prachtig dier, wat schrikt van mijn komst. Snif en Drop, de honden, ' begeleiden' het dier de Nijl in en ik klim verder naar boven.
De landtong is nu helemaal begaanbaar gemaakt. De mannen zijn hard bezig met het aanleggen van een wandelpad rondom en een stuk ervan is klaar. Het is prachtig en strakjes als het hele pad klaar is een hele bijzondere plek.
Op een van de bankjes realiseer ik me hoe bijzonder het eigenlijk is. Twee jaar geleden had ik alleen nog maar via Hanneke en Andre van Ingrid en Winette en Mto Moyoni gehoord en nu zit ik voor de derde keer op ' mijn' bankje te zingen en te genieten.
Oh ja, het is vandaag dinsdag. Vanmorgen hoorde ik dat Nederland gewonnen heeft van Italie en dat Frankrijk gelijk gespeeld heeft tegen Roemenie. Wie had dat durven denken... Al de kenners absoluut niet. Zelfs de kranten in Oeganda berichtten van het slappe, slaapverwekkende spel van deze twee teams.
Optimistisch bedacht geeft het Nederland natuurlijk een goede uitgangspositie voor de tweede ronde. Ik hoop dat jullie er van genieten.
Ik geniet van andere dingen.
764
Ik hou van jullie!
Liefs en zegen!
Yvonne
Heerlijk op tijd op Schiphol dankzij Ruurd en Julia om vervolgens dank zij een upgrade naar business class uiterst luxe en zeer verwend naar Entebbe te vliegen. Daar stond de taxi klaar om me naar het guesthouse te brengen. Heerlijk geslapen in een queensize bed en de volgende ochtend stond Godfrey om 09.00 uur op de stoep voor drie uurtjes rijden naar Njeru. Wat een andere omgeving dan Stiens-Meppel. Omdat het regenseizoen is, zijn mensen overal hard aan het werk om de wegen en de waterafvoeren goed te houden. Maar tjonge jonge, da's hard werken.
Enfin, om kwart over twaalf gaan de donkerrode deuren open en ben ik 'home away from home'. Het is een beetje thuiskomen. Ritah, Peter, Joyce. Het is zo goed om ze weer te zien. En helemaal goed om Winette en de honden terug te zien. Het is ' maar' negen maanden geleden dat ik, samen met de hele groep, op Mto was, maar ik ben blij om terug te zijn.
De rest van zaterdag en zondag doen we het rustig aan. Ik slaap veel en kom lekker bij. Maandagmorgen gaat Winette weer aan het werk en ik ga ook even in het kantoor kijken. Jammergenoeg regent het veel, dus kunnen we niet buiten zitten, maar... ach. Binnen zit het ook prima. Maandagmiddag ben ik in de keuken als de staf eiergerechten voor het ontbijt oefent en werkwijzes aan elkaar laat zien. Leuk. Ik leer gepocheerde eieren maken en we eten gezellig met elkaar het resultaat op.
Daarna ga ik mee als ballenmeisje bij Winette's tennisles en ik besluit ook les te nemen de komende weken. We hebben nog meer leuke plannen, maar daarover later meer.
Ook heb ik mijn eerste close encounter met de monitor lizard. Een prachtig dier, wat schrikt van mijn komst. Snif en Drop, de honden, ' begeleiden' het dier de Nijl in en ik klim verder naar boven.
De landtong is nu helemaal begaanbaar gemaakt. De mannen zijn hard bezig met het aanleggen van een wandelpad rondom en een stuk ervan is klaar. Het is prachtig en strakjes als het hele pad klaar is een hele bijzondere plek.
Op een van de bankjes realiseer ik me hoe bijzonder het eigenlijk is. Twee jaar geleden had ik alleen nog maar via Hanneke en Andre van Ingrid en Winette en Mto Moyoni gehoord en nu zit ik voor de derde keer op ' mijn' bankje te zingen en te genieten.
Oh ja, het is vandaag dinsdag. Vanmorgen hoorde ik dat Nederland gewonnen heeft van Italie en dat Frankrijk gelijk gespeeld heeft tegen Roemenie. Wie had dat durven denken... Al de kenners absoluut niet. Zelfs de kranten in Oeganda berichtten van het slappe, slaapverwekkende spel van deze twee teams.
Optimistisch bedacht geeft het Nederland natuurlijk een goede uitgangspositie voor de tweede ronde. Ik hoop dat jullie er van genieten.
Ik geniet van andere dingen.
764
Ik hou van jullie!
Liefs en zegen!
Yvonne
Abonneren op:
Posts (Atom)