Bodda Bodda

Dag lieve lezers!

Alweer vijf dagen geleden dat ik voor het laatst wat van me heb laten horen. Maar ja, dat komt omdat ik het nogal druk heb/ben... En het is best moeilijk om 'in de rust' te komen.
Er zitten momenten bij dat ik heerlijk in de tuin met mijn mp3 speler zalig op een matje in de schaduw lig. Oh, wat staan er prachtige nummers op (dank je wel Andre).

Winette was de afgelopen dagen druk bezig om alles af te ronden en goed achter te laten voor haar verlof van twee maanden, maar er was toch ook nog tijd voor een potje tennis en een bezoek aan een fantastisch zwembad met uitzicht op Bujagali Falls. Enorm indrukwekkende stroomversnellingen en watervallen. We hebben genoten van heerlijke gebakken aardappeltjes, sticky toffee cake en een pot lekkere koffie. De zon kwam er ook nog even bij, dus we lagen vurrukkulluk op twee luie ligstoelen. Zalig vakantiegevoel.

Maar ook het moment van afscheid van Winette naderde. En ik kan daar niet zo goed tegen, afscheidnemen. Maar goed, we zien elkaar weer op Schiermonnikoog en in Bolsward!

Woensdagmiddag heb ik voor het eerst van mijn leven achter op een brommer gezeten, een bodda bodda. Een stoere man voorop, met een dikke jas aan, met bontkraag. GAAF! Hij bracht me (slow slow) naar het zwembad, waar ik zou gaan kijken hoe onze tennisleraren ook zwemles geven. Maar ja, het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Binnen tien minuten stond ik weer "lang lang" te roepen en alles voor te doen op de badrand. Leergierig dat ze zijn. Gelukkig vertalen Ibra en Ronnie alles wat ik zeg, want mijn Luganda is natuurlijk afwezig. Anyway, ik heb staan genieten. En ik geloof de jongens ook. A.s. zondagmiddag ga ik weer aan de slag.

Tennisles vijf volgde aansluitend aan de zwemles. De rollen omgekeerd. Ik moet weer luisteren naar Ibra die mij tennisles geeft. En het gaat echt al een beetje, behalve de backhand, dat vind ik moeilijk, maar ja, dat mag ook nog wel bij les vijf...

Thuisgekomen was ik heel benieuwd hoe het met Snif en Drop zou gaan. Zouden ze WInette al gaan missen? Helaas Winette, ze zijn na het eten lekker gaan liggen slapen. Snurken! En ze hebben 's nachts zo goed opgepast. Wel een beetje geblaft, maar dat heb ik niet gehoord. Ik heb zo heerlijk geslapen.

Vandaag (donderdag) ben ik met Rita naar Kampala gegaan. Eerst met een bodda bodda naar het busstation in Jinja en daarna met een coach (geweldig!!! zou nooit toegestaan worden op de Nederlandse wegen) naar Kampala gereden. Onze boodschappen gedaan en daarna een markt bezocht! Ik heb mijn ogen uitgekeken. Rita was op zoek naar schoenen en ik naar laurierblad en kruidnagel, want ik ga hier hachee en tomatensoep koken. Een markt, er zijn geen woorden voor om te beschrijven: kleuren, geuren, mensen, kleuters die mzungu en mannen die van allerlei onverstaanbare dingen roepen. Alles, alles is er te koop. Ik kijk mijn ogen uit en vergeet gewoon foto's te maken. Dit zit in mijn hart.

ROnd drie uur terug op Mto Moyoni. Oh, wat is het hier toch prachtig en vredig. Maar ja, de blog'plicht' roept.
Ik heb al bijna 100 foto's maar nog steeds geen idee hoe ik ze plaats. Nou ja, het zijn veelal dezelfde plaatjes als vorig jaar... (zonsopgang, Nijl, Nijl, nog meer Nijl, de honden...)

Lieve mensen, ik stop ermee. Ik ga nog even aan de bieb werken, want die wacht op een beetje orde. Hup Holland hup. Hier hoef je maar te roepen dat je van "orange" bent en mensen beginnen meteen te vertellen hoe goed ze spelen. Ik geloof het graag.

Love you all!
Yvonne
54