Het is zaterdagmiddag, bijna half zes en ik heb vanmiddag heerlijk in het zonnetje gezeten. In de luwte, met m'n winterjas en een dekentje over... ja ja, want zonder jas en deken is het net een klein beetje te koud.
25 februari is gevoelsmatig alweer maaaaanden geleden, maar da's toch écht niet waar. Ik voel me gelukkig steeds beter, alleen kan ik er maar niet goed aan wennen dat nog steeds die batterij onverwacht uitvalt. Het duurt wel wat langer en ik heb steeds meer actieve energie, maar het gaat langzamer dan ik dacht.
Er is gelukkig wel weer zicht op de terugkeer naar kantoor. In overleg met de bedrijfsarts begint het heel voorzichtig. Ik heb van hem begrepen dat de start beter "rustig aan" kan zijn, want als je halverwege tot de ontdekking komt dat je teveel hooi op je vork hebt genomen, dan is de weg naar herstel nog langer. Nou, ik ga er vanuit dat hij daarvoor geleerd heeft, dus heb ik zijn advies serieus genomen. Maar goed, eind volgende week gaat het toch écht beginnen. Joepie!!!!!
Waar ik voor iedereen op hoop is dat de zon lekker blijft schijnen en dat het warm gaat worden.
Zo warm als in Oeganda... dat zal niet direct, daarom maar even een plaatje van de zon van dáár.
Met zoveel liefs!
Yvonne
UtB1
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten