Zeven dagen en drie uur ben ik alweer thuis. Tjonge, iedere dag staat me nog helder op m'n netvlies, of beter gezegd, iedere nácht staat me nog helder voor ogen: want wat kunnen hechtingen trekken en spieren pijn doen.
Afgelopen dinsdag ben ik samen met zus en zwager teruggegaan naar het ziekenhuis om de uitslag op te halen. Oh lieve mensen, wat heb ik beschermengelen om me heen gehad. Als mijn huisarts me niet had doorgestuurd naar de cardioloog, dan had dit heel anders af kunnen lopen. De tumor was kwaadaardig, kleiner dan 4 cm, in z'n geheel verwijderd, met schone snijvlakken. Maar als de radiologen dit niet ontdekt hadden, dan waren ze er veel later achter gekomen. Misschien wel op een moment dat er niets meer aan te doen zou zijn geweest.
Maar....
Dat is niet het geval. Ze zijn er wél op tijd bij geweest. De nier met tumor ís verwijderd en verder leven met één nier gaat zovele mensen goed af, dat ik daar een voorbeeld aan neem.
Donderdag heb ik een fijn gesprek met mijn huisarts gehad en ze heeft de laatste twee hechtingen verwijderd. Vrijdag ben ik bij mijn fysiotherapeut geweest om een onwillige spier die erg belangrijk is bij het ademhalen wat soepeler te maken. Oh, wat helpt dat, vooral nu ik snipverkouden ben geworden en me af en toe helemaal ... hoest.
Wat is het moeilijk voor me om te wennen aan een lichaam wat op dit moment maar energie heeft voor anderhalf uur inspanning. Daarna is het op, alsof iemand de batterijen eruit haalt. Dit wordt natuurlijk iedere dag "beterder", maar wat is écht wennen voor me.
Daarnaast begint ook de verwerking van wat me allemaal is overkomen. Natuurlijk gaat dat met de nodige emoties gepaard.
Blij ben ik met mijn Hemelse Vader die me draagt door deze tijd.
You hold my every moment
You calm my raging sea
You walk with me through fire
and heal all my disease
and I trust in You
Cause I believe that You're my Healer
I believe You are all I need
I believe You're my portion
I believe You're more than enough for me
Jesus You're all I need.
Blij ben ik met vrienden met schouders waar ik op kan leunen als het even teveel wordt: jullie zijn goud waard. Dikke knuffels!
Met zoveel liefs,
Yvonne
UtB1
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
2 opmerkingen:
Dikke knuffel van mij. We hebben het vaak over je en hopen dat je goed herstelt. Neem er de tijd voor, niet alleen lichamelijk maar ook in je hoofd. Het is niet niks!! Tot gauw
Dikke knuffel van mij. We hebben het vaak over je en hopen dat je goed herstelt. Neem er de tijd voor, niet alleen lichamelijk maar ook in je hoofd. Het is niet niks!! Tot gauw.
Anneke
Een reactie posten