Met nog 8 dagen Nederland voor de boeg begint het verwachtingsvol vooruitkijken naar dat ándere land waar ik me zo thuis voel. Twee landen, welgeteld 6363 km van luchthaven naar luchthaven, 8.5 uur vliegen, uit elkaar. Ik ben druk bezig met alle voorbereidingen, af en toe komt er weer een whatsappje uit Oeganda: heb je nog ruimte voor... en dan komt een lijst aan boodschappen: geweldig. Ook zijn er de nodige smsjes van Snif en Droppie, de waakhonden van Mto Moyoni. Ze hebben me verteld, dat ik niet door het hek kom, als er geen hondensnoepstokjes in de koffers zitten. En reken maar dat er een rondje gesnuffeld wordt. Hahaha. Nee, alle gekheid op een stokje. Ik ben wel erg blij dat ik binnenkort weer terug ga naar Mto Moyoni, want het was alweer bijna 10 maanden geleden dat ik daar was. Maar wat maakt "daar" nou zo bijzonder? Het klimaat? De mensen? De dieren? De schoonheid van de natuur? Ik denk daar de laatste tijd veel over na. Dit komt ook, omdat in mijn tijdelijke baan bij FrieslandCampina in Leeuwarden, collega's mij dit vragen. Het zijn de jongeren. Díe houden me bezig, die zitten in m'n hart. Kort geleden mocht ik tijdens een dienst op vaderdag iets over "vaders in Oeganda" vertellen. Later las ik mijn verhaaltje nog 's terug en het viel me op dat het niet ging over vaders, maar over de gevolgen van het ontbréken van vaders en goede voorbeeld-vaders. Ik denk, dat dat me heel erg roert. Als je nagaat dat in 2009 50% van de Oegandese bevolking jonger was dan 15 jaar. Hoeveel jongeren moeten het dan doen zonder vader? En wat gebeurt er als deze jongeren straks zelf vader (en natuurlijk moeder) worden. Wat zou ik daar nu aan kunnen doen? Ik kan geen vaders uit de grond stampen.
Ik kan wel mijn steentje bijdragen aan het vertellen over hoe belangrijk vaders zijn. En dan niet alleen in Oeganda, maar waar dan ook in de wereld, ook in Nederland, ook in Stiens.
---
Helaas snap ik nog niets van de nieuwe versie van blogger, dus kan ik geen aanpassingen in de layout van mijn blog doen. En ik snap nog niet hoe ik wat foto's kan uploaden. Maar die gaan nog komen!
Anyway. Ik ga maar s even kijken of alle boodschappen van Mto in de koffer passen. Voor iedereen die geïnteresseerd is in Mto Moyoni? Check de website: www.mto-moyoni.org.
Met zoveel liefs!
Yvonne
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
2 opmerkingen:
Lieve Yvonne,
Ik wil je een hele fijne reis toewensen. Geniet van al het moois.
In gedachten reizen wij met je mee.
Dikke kus van ons..
Leuk dat je weer in Uganda bent.
Zal je verhalen volgen :)
Linda
Een reactie posten