There may be flies on some of you guys....

Wat vond ik het leuk dat er twee jonge vrienden, Anna en Rixt, uit Leeuwarden een paar dagen op Mto Moyoni te gast waren. Een dag voor me zijn ze naar Oeganda gereisd en hebben eerst de toerist uitgehangen in Murchinson Falls. Daarna begint "het echte werk": het bezoeken van een aantal organisaties die met straatkinderen of ex-kindsoldaten werken. Het komt erg goed uit dat een tweetal van deze organisaties in Jinja zijn, dus is Mto Moyoni Retreat Centre de meest logische keus om het moede hoofd neder te vlijen.
Vanaf afgelopen zaterdag tot vanmorgen zijn de twee dames te gast geweest en wat hebben we het goed gehad samen. Zondag zijn we naar de kerk geweest en aansluitend hebben ze bij Flavours het allerlekkerste kopje cappucino ter wereld gedronken. Op maandag zijn we naar het jeugdcentrum (in aanbouw) van Mto Moyoni geweest en hebben we een bezoek gebracht aan St Moses, een weeshuis in Bukaya. Daar zijn we rondgeleid door Immanuel.
De hele dinsdag zijn we naar Child Restoration Outreach geweest. Deze organisatie werkt met straatkinderen. We zijn de ochtend begonnen in het klaslokaal en hebben daar alle drie iets over onszelf en onze achtergrond verteld. Drie van de aanwezige 30 kinderen hebben iets verteld over hun "gang naar de straat". Hartverscheurende verhalen over afwijzing en achterlating, gedwongen worden tot het stelen van eten of de kans om geslagen te worden door andere straatkinderen.
Vervolgens hebben we met Dorothy en Simon, twee social workers, een stadswandeling gemaakt naar de hangplekken van deze straatkinderen. Het viel me op dat zowel Dorothy als Simon alle kinderen kennen en proberen een relatie met deze kinderen op te bouwen en hun vertrouwen te winnen. Als er een band begint te ontstaan, proberen de social workers het kind verder te volgen om een beeld te krijgen van het gezin, familie en woonplaats waar het kind vandaan komt. Nadat het kind gekozen heeft om van de straat te gaan, wordt volgens bepaalde protocollen hulp aangeboden aan het kind, maar ook aan de ouders en/of naaste familie. Heel veel kinderen hebben in de afgelopen jaren ervoor gekozen de straat te verlaten.
Terwijl de kinderen wachten op het eten, heeft Rixt, die drama docente is, hen liedjes geleerd waarin emoties uitgebeeld konden worden. Nadat ze eerst de kat uit de boom wilden kijken en het aantal toeschouwers groter was dan het aantal deelnemers, kwamen de meesten toch van hun bank en deden vrolijk (of boos, blij, verdrietig, verliefd) mee.

Nadat we geholpen hadden met het uitdelen van de lunch aan de kinderen, hebben we afscheid genomen en zijn zelf ook gaan eten. Een enorm indrukwekkende dag.
Vandaag zijn Rixt en Anna verder gereisd naar Mbale, waar ze nog een project gaan bezoeken. Ik ontmoet de dames volgende week dinsdag in Soroti, waar we met z'n drietjes een project met oa. ex-kindsoldaten gaan bezoeken.

Morgen ga ik met de dames van de huishoudelijke dienst "op herhaling" met verschillende schoonmaakproducten die ik meegenomen heb uit Nederland. Ook ben ik weer bezig met een blokje "bewustwording" over de netheid van het centrum. Da's altijd een hele gezellige bijeenkomst, waarin m'n collega's gewapend met pen en papier het centrum gaan bekijken met de ogen van een gast. Wat kan wel en wat kan niet? Een gat in een tafelkleedje? De dop van een flesje frisdrank, mag die overal zomaar liggen? Wie ruimt wat op? Wanneer? En waarom zouden we het niet gewoon laten liggen? Het heeft allemaal te maken met zorg. Zorg voor jezelf, elkaar, de gast, de omgeving.
Ik ben benieuwd...

Met zoveel liefs!
Blessings!
Yvonne