vrijdag 9 april 2010

Home is where the heart is

Dag lieve allemaal,

Voor het laatst gepubliceerd op 24 februari, tjonge, dat is bijna zes weken geleden. Niet te geloven hoe snel de tijd gaat. Daarom vanavond even vlug een korte terugblik en één zin over de toekomst.

Een van de hoogtepunten was een bezoek aan familie en vrienden in Nederland. Wat heerlijk dat iemand dat mogelijk maakte. High tea in Leeuwarden met lieve vriendinnen, met andere vrienden gezellig koffie gedronken en gegeten, zalig in het zonnetje oranje koek gegeten. Vooral in Stiens was het soms een met afspraken volgepropte dag en wat heb ik van alle ontmoetingen genoten. De mogelijkheid om na de kerkdienst in de Hege Stins te kunnen vertellen over het Mto Moyoni Jeugdcentrum, geweldig. De tweede week van mijn verblijf zat ik bij mijn familie. Intense, goeie dagen gehad. Gezellig met elkaar gegeten, zo belangrijk, zo dierbaar en zo goed om op terug te kijken.

Terug in Oeganda ben ik zelf (ja ja!) dwars door Kampala teruggereden naar huis. De dag erna ben ik meteen weer aan de slag gegaan, want er kwamen 36 gasten uit Ruanda, Tanzania, Kenia en Oeganda voor een Vaderhart A-school. Meer hierover in mijn volgende blog. Vijf van de gasten hebben in het nieuwe Jeugdcentrum geslapen! Dit is een kijkje in een van de dorms, de slaapzalen voor 8 mensen. Het ziet er zo warm en welkom uit. Ik hoop dat hier heel veel jongeren zich hier thuis zullen voelen.
Thuis... waar ben ik thuis? Dat is een vraag die ik in Nederland wel gehoord heb. Is thuis daar of hier? En waar is hier als ik daar ben? Ha ha ha. Ik heb twee thuizen in Oeganda. Natuurlijk het huis waar ik woon, in Bukaya. Want ondanks mijn klein levend vee, heb ik het allermooiste plekje op aarde om 's avonds naar terug te gaan. En zodra Ingrid en Winette op reis zijn, is Mto Moyoni mijn thuis, een stuk paradijs op aarde. Zo ongelofelijk mooi, temidden van een best ingewikkelde cultuur en natuur vol spannende dieren zoals bijtmieren, harige duizendpoten, springspinnen, etc.).
Maar thuis is natuurlijk ook Stiens. Een mooie Engelse uitspraak is: home is where the heart is. In de afgelopen week hebben de 36 cursisten op Mto Moyoni gehoord over het Vaderhart van God. Zonder al te veel hierop vooruit te lopen, zou ik ook kunnen zeggen dat mijn home overal op de wereld kan zijn, zolang ik maar weet dat ik in Zijn Hart ben, dat mijn naam in Zijn handpalm geschreven staat, dat ik Zijn geliefde dochter ben!
Van 18 tot 24 april wordt de Vaderhart B-school in Nairobi gehouden en guess what: ik ga naar Nairobi, naar Thika om precies te zijn en ik ga meedoen aan deze school. Zoals beloofd, meer hierover in mijn eerstvolgende blog.
Met zoveel liefs!
Bid voor, denk aan of duim voor me.
Doe wat het beste bij je past.
Ga met God!
Liefs,
Yvonne
75

Voor nu



3 opmerkingen:

AkkeH zei

O Yvonne wat heerlijk om te lezen, wat fijn dat het je zo goed gaat. Dat je mag genieten naast de vast ook minder leuke kanten van je roeping.
Het was heel appart je in de supermarkt tegen het lijf te lopen.. maar wat was dat even leuk.
Dat je dromen uit mogen komen...

Liefs AKke, Ide, Treja en Vanshita

Anoniem zei

He Jevonne,
Gelukkig weer wat te lezen. Ik had het er met Arina nog over dat het wel erg stil was. Maar gelukkig, daar was ze weer. Lekker bezig, lees ik wel. Helemaal TOP. Nou ik ga ook weer bezig. Alles ok hier! Spreek je wel weer. Hoi hoi

Anoniem zei

Ooh wat heerlijk om je verhalen zo allemaal te lezen en te zien. Behalve dan van Ritah, ik heb zo gesnotterd om te lezen dat Ritah is overleden, ik had het in die tijd wel van Han en An gehoord, maar is niet helemaal doorgedrongen. Ik wist je blog ook niet meer te vinden, dus vanavond via google aan de slag geweest! Waar zijn de kindjes nu van Ritah? Hebben jullie daar nog contact mee?
Lieverd God's zegen voor alles en iedereen!

Hele dikke kus!
Alie