Vandaag viert Oeganda Onafhankelijkheidsdag. En samen met Lydia, een van de stafleden, mocht ik vanmorgen het genoegen smaken toegewuifd te worden door de burgemeester van Jinja.
Hij stond achter in de laadbak van een grote SUV, omgeven door potige bodyguards en nog meer grote Prado's en soortgelijke vehikels. Impressive!!!
In mijn vorige bericht had ik net een kaarsje aangestoken, omdat in Bukaya geen stroom meer te vinden was. De reden was onduidelijk en is dat nog steeds.
Nu al 11 dagen zonder stroom en ik kan jullie eerlijk zeggen: het begint toch vervelend te worden. Ik had het geluk dat ik afgelopen weekend op Mto Moyoni sliep, omdat zowel Winette als Ingrid niet aanwezig waren.
Aangezien de twee meisjes die mijn huisje schoonhouden en mijn was doen, alleen een wasmachine en strijkijzer op electriciteit gebruiken, had ik een was liggen van meer dan 11 dagen.
De was heeft vannacht de wasmachine van Mto gezien en vanmiddag heb ik onder leiding van Jacenta voor het eerst van mijn leven met een houtskoolstrijkijzer mijn weer droge was gestreken.
Misschien vragen jullie je af: "Why bother", waarom zou je je druk maken met het strijken van je kleren. Laat me het met één woord uitleggen: mangomug.
Dit mugje legt zijn eitjes in vochtige kleding. Als deze kleren niet goed gestreken worden, blijven deze diertjes levend en boren zich in je lichaam. Hier ontpoppen ze zich tot een wormpje. (wil je nog verder lezen of scroll je naar beneden)
Het lichaam bestrijdt dit wormpje door een forse ontsteking rondom het diertje en dan is het afwachten wie wint. In mijn geval is het 2-1 voor mij. Mijn lichaam heeft er twee zelf bestreden, maar in het derde geval was er toch medisch ingrijpen door een alleraardigste arts van de Internationale Kliniek nodig. Ik zal verdere details besparen, maar wees ervan verzekerd dat ik een beetje vervelende week achter de rug heb...
Nadat mijn was droog was, heb ik vol overgave pijnlijk nauwkeurig mijn kleding gestreken. Zelfs mijn sokken.
Een andere optie is: geen was buiten drogen maar binnen. Dan zijn er geen problemen te verwachten.
Doordat de regentijd nu echt losgebarsten lijkt en de temperatuur een paar graadjes gezakt is (zalig!!!), is het wat klammig binnen en droogt de was niet écht lekker snel.
Anyway, zie mij hier in actie. Het gaat bijna net zo makkelijk als een gewoon strijkijzer, alleen moet je af en toe even wat nieuw houtskool toevoegen en wachten totdat het gloeit. Ook moet je voorzichtig bewegen, want de as verzamelt zich vlak boven de zool van het apparaat. Maar och wat ben ik blij dat dit apparaat bestaat, want stel je voor... nog een keertje naar de kliniek.
Da's niets voor mij. Maar... de accu van mijn laptop is leeg, dus gauw op het net.
Liefs, zoveel liefs,
Yvonne
19
Geen opmerkingen:
Een reactie posten