Want een Kind is ons geboren!

Here we go again... ik ben weer 's even heel erg onder de indruk van de schoonheid van de natuur. Dit was dinsdagmorgen, 15 december jl, in Stiens bij de voordeur van een vriendin. Dit is rijp, bevroren dauw.

Stiens was zo prachtig, heel Friesland was een pláátje.

Van 10 tot 18 december was ik in Nederland en lieve mensen, wat heb ik genoten. De eerste paar dagen met mijn familie in het midden van Nederland, wat heerlijk om iedereen te zien, 'kwali-tijd' met elkaar te hebben en iedereen een knuffel te geven. Het bezoek kreeg een hartverwarmend vervolg in het Noorden. Het was zo goed om avondmaal in De Hege Stins mee te vieren, heel veel gemeenteleden te ontmoeten en te vertellen hoe mijn leven radicaal veranderd is.

Ook hier eigenlijk veel te weinig tijd om met iedereen te praten, maar alle bezoeken waren zo goed. (jullie zouden de grijns op m'n gezicht moeten kunnen zien...). Het was zo gezellig om even door de kantoren van FrieslandCampina in Leeuwarden en Meppel te lopen. Heerlijk om aan terug te denken.

Koning Winter deed van zich spreken. Het werd kouder, witter en gladder buiten, binnen bleef het meer dan gezellig!

Dit was het uitzicht op donderdagochtend. Ik ben op het juiste moment, toen de vliegtuigen nog op tijd vertrokken, teruggevlogen naar Oeganda. Nu (22 dec) hoor ik en lees ik over sneeuwduinen van anderhalve meter, pakken sneeuw op de wegen, geen openbaar vervoer. Als dit een jaar geleden gebeurd zou zijn, hoe zou ik dan naar Meppel gegaan zijn?

En de hamvraag: krijgen jullie een witte kerst? Hoe vaak heb ik niet op de gang van Leeuwarden of Meppel gezongen: I'm dreaming of a white Christmas. Nou, dat kan ik hier wel uit mijn hoofd zetten. Het is hier heerlijk warm. De zon schijnt uitbundig, het is iets beneden de 30 graden en ook hier maakt iedereen zich klaar voor de kerstdagen. Er komt een ware volksverhuizing op gang omdat het ook hier een écht familiefeest is, wat uitgebreid gevierd wordt met lekker eten, nieuwe kleren en kerkdiensten.

Wat betekent Kerst voor mij? voor jou? Gezelligheid, familie zien, lekker eten? Vieren dat de Redder geboren is? Stilstaan bij de vraag waarom Hij kwam? Voor mij is het schitterend verwoord in onderstaande liedjes:

You hold my every moment

You calm my raging sea

You walk with me through fire

Heal all my disease

And I trust in You

Cause I believe that You're my Healer

I believe You are all I need

And I believe You're my portion

I believe You're more than enough for me

Jesus You're all I need.

For nothing is impossible for You.

You hold my world in Your hands

The same power that conquered the grave. lives in me

Your love that rescued the earth, lives in me!

Gezegende Kerstdagen en voor 2010 Zijn vrede, Zijn rust, Zijn nabijheid om misschien wel dwars tegen alles in, Zijn weg te volgen. De tijd te nemen om te luisteren, Zijn stem te verstaan en daaraan gehoorzaam te zijn.

Hele dikke tut!

Yvonne

50

Ik zag een muis

Een twee weken geleden sliep ik op Mto Moyoni. Toen ik 's morgens wakker werd zag het er buiten zo uit.


Het was een serene rust met de eeuwig stromende Nijl als achtergrondmuziek. Het was zo vredig.


Ik heb heerlijk genoten van een lekker ontbijtje en daarna was het weer tijd voor "kolah kolah" wat Luganda is voor "werk werk". Het tegenovergestelde is "tulah", wat rust betekent.


"Kolah kolah all the time" is een standaard kreet geworden.



Het is niet alleen leuk om naar de Nijl te kijken en te luisteren, het is nog veel leuker om erop te varen. Afgelopen zondag ben ik samen met onze trainee Edith een dagje de hort op geweest. Eerst om 8 uur naar de kerk! En daarna naar huis voor een bakkie met een kaneelbroodje. We zijn samen naar het zwembad gegaan en hebben met vrienden een boottocht op Lake Victoria en de Nijl gemaakt.
Omdat mijn huis aan het meer ligt, was ik reuze benieuwd of ik vanaf het water mijn huis op palen ook kon zien liggen. Helaas was dat niet het geval.


We hebben prachtige Kingfishers gezien. Dit zijn vogels die vooraan gestaan hebben bij het uitdelen van een prachtig verendek. Helder blauw zijn de kleinsten en zwartwit zijn de grootsten. En een herrie...



Maar nu de muis. Er woont al sinds geruime tijd een muis in mijn huis. Hij (of zij) blijft boven en ik blijf beneden. Maar nadat hij een paar keer naar beneden gevallen was (bij voorkeur 's nachts)en erg veel herrie veroorzaakte, werd het helaas toch tijd voor een diervriendelijke oplossing. Maar lieve mensen, die is er niet... Het diertje is zo slim dat het niet in een reguliere muizenval tuint, dus zit'ie nu in een langwerpig kokertje met sterk plaksel van binnen. Hij probeert er uit te komen, maar dat lukt niet, omdat z'n pootjes hartstikke vast zitten. Het is dus een herrie van jawelste boven op zolder... Ik bedenk me nu: wat is er erger: het middel of de kwaal???


Leven en laten leven? Wat zouden jullie doen? Mag een muis een eigen plekje hebben in een huis? Laat wat van je horen?



Verder gaat het goed. Ik vlieg op 9 december as voor een bliksembezoek terug naar Nederland. Vier dagen bij mijn familie in't midden des lands, vier dagen in Stiens en dan weer gauw naar de warmte. Want ik lees op facebook over kou en storm en vreselijk slecht weer. Zorg svp voor een beetje warmte als ik kom...


Lieve allemaal, pas goed op jezelf en op elkaar.
Bid voor, duim voor of denk aan mij!
Doe wat het beste bij je past.

Mei sa'n protte golle groetnis ut Bukaya!
Yvonne
Seine en soenens!
348

Wonderbaarlijk mooi

Dit is Droppie, een van de honden van Winette. Droppie is als heeel klein puppie van één dag oud gedropt door een roofvogel in de Nijl. Droppie is een hele bijzondere hond, die net als Snif aanvoelt wanneer het leven pijn doet. Ze komt dan bij je zitten, zodat je je niet alleen voelt.

(he Droppie!!!!)

Dit bijzondere beestje zat vorige week vlak naast de klink van mijn voordeur.

Hoe prachtig klein ze is, zien jullie op deze foto niet, maar ze is niet groter dan een centimeter of vijf.

Vanmorgen ontdekte ik eentje op het zijraam van mijn auto. Ik reed stapvoets maar ze is er toch afgevallen, of gesprongen, dat kan natuurlijk ook.

Waar ik helemaal van onder de indruk ben, is deze dame. Een sprinkhaan. Hoe ze binnen gekomen is? Geen idee.

Is ze niet prachtig? Kijk 's naar die mooie rug en die uitsteeksels aan haar ... tja, hoe zouden die dingen heten.

Voor nu: fijne avond. Slaap lekker. Ik ga morgen op afstand de verjaardag van een heel dierbaar iemand vieren.

Denk aan, duim voor of bid voor me.

Doe wat het beste bij je past.

Heel veel liefs uit Mto Moyoni

Yvonne

53!!!!!!!!!!!!!!

Wolken pakken samen...

Wolken pakken samen
Niemand meer op straat
Mensen sluiten vlug de ramen
Omdat de bui op barsten staat

Niemand meer op straat
Er is niemand meer op straat
Mensen sluiten vlug de ramen
Omdat de bui op barsten staat....

Daar valt de eerste druppel neer
De eerste flits verlicht de lucht...


Dit is mijn bijna laatste stukje dirt road op weg naar Bukaya. Hier zijn geen potholes meer. Het gaat me vandaag niet om de weg, maar om de lucht. Is 'tie niet schitterend?!


Het was ongeveer half zes toen ik naar huis reed. De lucht was adembenemend dreigend, klammig aanvoelend.
Toen ik thuis kwam vielen de eerste druppels neer. Midden op het grasveld heb ik bovenstaand liedje van Rob de Nijs gezongen, totdat de bui echt losbarstte en ik naar binnen ben gevlucht.
Het is nu tien voor acht en het regent nog steeds.

Morgen weer lekker soppen onderweg. Splashen... mmmmm...
Lang leve de "diff"-knop.

Mei golle groetnis,
Dikke tût út Bukaya,
Yvonne
3

Dubbel - spel

Dag lieve allemaal,

He he, het is half tien geweest, dus half acht in Nederland. Ik zit nog na te genieten van mijn eerste officiële dubbelspel-'wedstrijd' tennis. Winette speelde met haar trainer Ronny en ik speelde met Ibra, de mijne. Het was zo ontzettend leuk om nu zelf 's echt te serveren en de bal in het juiste vak te laten landen, om de 'ontvanger' te zijn of de 'voorin-se'. Ik moet eerlijk zeggen dat ik er nog niet zoveel van bak, vooral de backhand vind ik best moeilijk. Maar het is een hele goeie motivatie om er heerlijk tegenaan te gaan.
Ik ben zo blij dat ik weer fit ben. De afgelopen weken toch wel wat gekwakkeld en oh, wat ben ik dan dankbaar dat alles weer doet'.


Iedere dag rijd ik van Bukaya naar Mto Moyoni met de auto. Nu het regenseizoen vordert en het soms zo ontzettend hard regent en waait dat ik mijn bed uit moet om de ramen dicht te doen, wordt de kwaliteit van de wegen ook steeds slechter. Voor de mensen die afgelopen winter van Leeuwarden naar Meppel reden, en zich die afwezige stukken asfalt in de weg nog herinneren: dat gebeurt hier ook. Ziehier een klein stukje van de weg met de potholes. Het zijn grote en kleine ronde, diepe gaten in de weg. En de kunst is om er zo min mogelijk te raken. Maar... aangezien iedere brommer, fietser, auto en vrachtwagen datzelfde plan heeft, lijkt het soms op een soort dans, waarbij iedereen z'n eigen stappen en eigen ritme heeft.
Vooral de grote vrachtwagens denderen werkelijk zonder op of om te kijken recht vooruit. Nietsontziend splashen ze iedere andere weggebruiker druipend nat of rücktsichsloss de berm in. Ik ben ook al vol in de remmen de berm ingedoken nadat zo'n tientonner iets te snel zich richting mijn prachtig mooie auto bewoog.
Afgezien hiervan en van de glibberigheid vermaak ik me uitstekend in de auto. Ik ben nog steeds iedere dag blij en dankbaar dat ik Koets II (Koets I staat in Stiens) kon aanschaffen.



Het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Hoe kan ik mijn 30+ jaar in de zuivel vergeten. Gisteren stond ik geparkeerd bij Jalja, onze preferred supplier vwb supermarkt-goederen. Voor de deur stond de leverancier van melk. Verse melk wel te verstaan.
Als je nagaat dat het buiten ongeveer 30C is en dit vrachtwagentje zeker een half uur buiten heeft gestaan... HACCP? Best practice????... Wouter!!!!!

De langhoudbare melk die uit Kenia komt is heerlijk om te drinken. Ook de yoghurt is prima van kwaliteit. Daarvan staat er een hele serie bij Winette in de koelkast. Helaas heb ik nog ietsje te vaak stroomstoring, waardoor de koeling niet permanent gegarandeerd is.

Goed, lieve luitjes, het zit er weer op voor vandaag. De volgende keer weer wat meer info over het verloop van de training CARE: Commitment, Awareness, Responsibility & ENJOY!!!!!, want dat is zo belangrijk. Dat je vreugde put uit en energie krijgt van dat wat je doet, dat je hart sneller gaat kloppen bij de uitdagingen die op je liggen te wachten.

Mei golle groetnis ut Bukaya!
Een hele dikke tût voor iedereen
Ga met God!
Liefs,
Yvonne
9

n Beetje dubbel

Jullie willen het niet geloven: ik heb al een UUR stroom in Bukaya. Heerlijk, morgen weer een warme douche.
Wat een beetje mis is gegaan, is het dubbele bericht van vandaag en gisteren. Er was zo ontzettend veel storing met de internetaansluiting en daarnaast het gebrek aan stroom... Ik dacht dat ik het verhaal van gisteren kwijt was, vandaar dat ik vanmorgen alles zo snel mogelijk opnieuw heb geschreven en dus staat het verhaal dubbel op mijn weblog.
Even niets meer te wensen. Even genieten van een spaarlampje.

Met liefs,
Yvonne
5

Glad strijken

Vanuit een ietwat klam en duister huisje een hartelijke groet!

Vandaag viert Oeganda Onafhankelijkheidsdag. En samen met Lydia, een van de stafleden, mocht ik vanmorgen het genoegen smaken toegewuifd te worden door de burgemeester van Jinja.

Hij stond achter in de laadbak van een grote SUV, omgeven door potige bodyguards en nog meer grote Prado's en soortgelijke vehikels. Impressive!!!

In mijn vorige bericht had ik net een kaarsje aangestoken, omdat in Bukaya geen stroom meer te vinden was. De reden was onduidelijk en is dat nog steeds.

Nu al 11 dagen zonder stroom en ik kan jullie eerlijk zeggen: het begint toch vervelend te worden. Ik had het geluk dat ik afgelopen weekend op Mto Moyoni sliep, omdat zowel Winette als Ingrid niet aanwezig waren.

Aangezien de twee meisjes die mijn huisje schoonhouden en mijn was doen, alleen een wasmachine en strijkijzer op electriciteit gebruiken, had ik een was liggen van meer dan 11 dagen.

De was heeft vannacht de wasmachine van Mto gezien en vanmiddag heb ik onder leiding van Jacenta voor het eerst van mijn leven met een houtskoolstrijkijzer mijn weer droge was gestreken.

Misschien vragen jullie je af: "Why bother", waarom zou je je druk maken met het strijken van je kleren. Laat me het met één woord uitleggen: mangomug.

Dit mugje legt zijn eitjes in vochtige kleding. Als deze kleren niet goed gestreken worden, blijven deze diertjes levend en boren zich in je lichaam. Hier ontpoppen ze zich tot een wormpje. (wil je nog verder lezen of scroll je naar beneden)

Het lichaam bestrijdt dit wormpje door een forse ontsteking rondom het diertje en dan is het afwachten wie wint. In mijn geval is het 2-1 voor mij. Mijn lichaam heeft er twee zelf bestreden, maar in het derde geval was er toch medisch ingrijpen door een alleraardigste arts van de Internationale Kliniek nodig. Ik zal verdere details besparen, maar wees ervan verzekerd dat ik een beetje vervelende week achter de rug heb...

Nadat mijn was droog was, heb ik vol overgave pijnlijk nauwkeurig mijn kleding gestreken. Zelfs mijn sokken.

Een andere optie is: geen was buiten drogen maar binnen. Dan zijn er geen problemen te verwachten.

Doordat de regentijd nu echt losgebarsten lijkt en de temperatuur een paar graadjes gezakt is (zalig!!!), is het wat klammig binnen en droogt de was niet écht lekker snel.

Anyway, zie mij hier in actie. Het gaat bijna net zo makkelijk als een gewoon strijkijzer, alleen moet je af en toe even wat nieuw houtskool toevoegen en wachten totdat het gloeit. Ook moet je voorzichtig bewegen, want de as verzamelt zich vlak boven de zool van het apparaat. Maar och wat ben ik blij dat dit apparaat bestaat, want stel je voor... nog een keertje naar de kliniek.

Da's niets voor mij. Maar... de accu van mijn laptop is leeg, dus gauw op het net.

Liefs, zoveel liefs,

Yvonne

19