Oh, wat was het wennen in het begin. Mijn valkuil blijft om gewoon lekker bezig te zijn en door te gaan, maar regelmatig kwam ik vreselijk moe thuis. Maar gaandeweg merk ik dat mijn lijf steeds sterker wordt. Het voelt zo goed om weer iedere dag puf genoeg te hebben om aan het werk te zijn. Daar is wel alle energie op gericht. Eerst weer lekker aan het werk en daarna de activiteiten 's avonds uitbreiden.
Natuurlijk ben ik ook druk bezig met de geestelijke verwerking, maar dat is niet iets wat je sturen kunt. Je kan niet gaan zitten en tegen jezelf zeggen: zo! Nu ga ik me even realiseren wat er gebeurd is, alsof je op je hometrainer stapt en een paar kilometer wegtrapt. Je kunt op zo'n fiets wel even lekker je emoties kwijt, maar toch. Af en toe valt het echt op me: de realisatie dat ik kanker heb (gehad!). En daar zit dan ook meteen de onzekerheid, die voor ieder mens geldt: heb je hét of niet. Ik kies ervoor om te zeggen dat ik kanker heb GEHAD. De eerste controle, strakjes in augustus, moet uitwijzen of inderdaad alles weg is. En geloof me, dat is toch spannend.
Twee maal per week ben ik bij de fysiotherapeut bezig om weer fit te worden en een betere conditie te krijgen. En ik merk dat dat steeds beter gaat. Er zijn ook spieren die helemaal verbaasd zijn dat ze zo regelmatig aan de slag moeten. Dat zijn ze niet (meer) gewend.
Begin juli mocht ik nog een nieuwe ervaring aan mijn lijstje toevoegen: lopen met krukken. Ik stapte wat onhandig van de fiets en daarbij verdraaide ik mijn knie. Niet slim, wel erg pijnlijk, vooral de eerste paar dagen. Dus krukken gehaald en daarmee naar kerk en kantoor. Wat heerlijk dat ze er zijn, die krukken en wat heerlijk dat je een beroep kunt doen op vrienden en collega's die je naar kantoor brengen en weer terughalen. Maar het allerheerlijkst is het als je ze weer in kunt leveren, omdat de knie gewoon z'n werk weer kan doen.
Vandaag heb ik alle kaarten die ik de afgelopen maanden heb ontvangen van de muur gehaald. Ik heb ze allemaal nogmaals gelezen en ben iedere schrijver/stuurder van die kaart zo dankbaar. Iedere kaart heeft me geholpen om beter te worden.
Lang niet alle kaarten zijn zichtbaar. Wat was (en ben ik nog steeds hoor) ik blij met mijn huisgenoot
Jantsje die ze allemaal heeft opgehangen.
Het weghalen van de kaarten is ook een beetje symbolisch. Het is goed om verder te gaan. Deze periode met vallen en opstaan achter me te laten en mijn oog te richten op de toekomst. Dat hoef ik niet alleen te doen. Ik geloof dat er Iemand met me meeloopt, elk moment van de dag.
Author of the world - walk with me.
Ruler of the earth - walk with me.
Calmer of the storm - walk with me.
Healer of my heart - walk with me.
Met heel veel liefs!
Yvonne
UtB1
Geen opmerkingen:
Een reactie posten