Zonsopgang in Bukaya Met nog twee dagen in 2010 voor de boeg bekruipt me (net als het NOS journaal) de behoefte om terug te kijken. Ik kan alleen maar vol verbazing kijken naar een jaar wat niet te vergelijken is met enig ander jaar uit mijn leven. Soms hangt mijn mond open over wat ik allemaal beleefd, gedaan of nagelaten heb.
Wat heb ik hier veel geleerd: o.a. hoe onmogelijk het is om de Oegandese en de Nederlandse cultuur met elkaar te vergelijken. Hoe volslagen anders zoveel gebruiken en dingen hier zijn. Als ik denk aan mijn rijangst van vier jaar geleden, wie had ooit kunnen bedenken dat ik dansend over en door potholes aan de verkeerde kant van de weg zou rijden in 4wd Toyota met automaat. Ik niet!
Wat ben ik enorm blij met de kans die ik gekregen heb om hier anderhalf jaar te mogen werken met een team mensen die zo toegewijd en trouw is. Wat heb ik veel van Ingrid en Winette geleerd, wat heb ik nieuwe dingen aan mezelf ontdekt. Zo enorm!
Er is zoveel om dankbaar voor te zijn: mijn lieve familie en vrienden, al die mensen die regelmatig een mailtje of een kaartje gestuurd hebben, die me met gebed of met financiën gesteund hebben. Wat heb ik hier gelachen en gehuild. Wat heb ik soms gestunteld of me onbegrepen gevoeld vanwege culturele verschillen of taalbarrières. Wat zal ik mensen voor hun hoofd gestoten hebben door op z'n typisch horkerige Nederlandse manier te reageren. En wat ben ik blij met al die mensen die ik heb mogen leren kennen. Om stil van te worden!
Wat ben ik diep diep onder de indruk van de schoonheid van de natuur in dit land en de gebrokenheid van vele mensen. Maar wat ben ik bovenal vol eerbied en diep respect dankbaar aan mijn Hemelse Vader, die mij door dit hele jaar gedragen heeft. Over hoge bergen en diepe dalen, langs snel stromende rivieren en kabbelende beekjes.
Oh lieve allemaal. Nóg een oud-en-nieuw op Mto Moyoni, waar om twaalf uur 's nachts aan de overkant van de Nijl vuurwerk afgestoken gaat worden. Waar ik in gedachten verbonden met mijn familie het glas zal heffen op het nieuwe jaar, wat als een onbeschreven blad klaar ligt om gevuld te worden.
Ik wens jullie vrede, gezondheid, liefde, zegen toe.
Vaya con Dios, ga met God!
Met zoveel liefs en een hele dikke knuffel!
Yvonne
51
Geen opmerkingen:
Een reactie posten